نقش هنر درمانی در کنترل اضطراب
هنر درمانی و کاهش اضطراب افراد
اضطراب ، بیانگر حالت ناطلوبی از محصول فشار ها و تنش های روانی است.
که البته ، امروزه جزء جدایی ناپذیری از زندگی انسان ها است.
اما وجود آن در حد اعتدال طبیعی و غیر قابل انکار است.
مشخصه بارز اضطراب ترسی مبهم از وقوع حواث در آینده است.
اختلالات اضطرابی شایعترین اختلال از بین سایر اختلالات روانپزشکی است .
در بین کودکان و نوجوانان نیز شایعترین اختلال عاطفی_روانی است.
در کودکان بخش اعظمی از این اختلالالات ناشی از جدایی است.
این جدایی می تواند
به معنا جدایی از والدین
یا محل زندگی
مدرسه
دوستان و یا حتی جدایی از یک شی بسیار عزیز برای کودک باشد
( مثلا اسباب بازی مورد علاقه کودک) .
با شروع حرکت انسان در مسیر رشد، اضطراب نیز بیش از پیش می تواند در فرد رشد کند.
چنان که زندگی روزمره فرد را دشوار و فعالیت های روزمره شخص را دچار اختلال کند.
اما خبر خوب اینجاست که
در سنین پایین، به دلیل انعطاف پذیری زیاد
عواطف و احساسات انسان ها می توان خیلی راحتتر و سریعتر از بزرگسالان
توسط عوامل پیشگیرانه یا درمانی ، رشد شخصیت فرد را به سمت شخصیتی متعادل و سالم هدایت کند.
اضطراب یک مشکل جهانی و همگانی است.
اضطراب معمولا با نشانه ها و علایم روانی شامل:
ترس،احساس خستگی مفرط،افسردگی و در حالت شدیدتر به شکل احساس گناه بروز می کند.
اضطراب بی شک نشانه مقدماتی عدم سازگاری در فرد در ابعاد مختلف زندگی است .
در طولانی مدت و سنین بالا به شکلی فزاینده می تواند بروز کند
و مشکلات زیادی برای فرد در زندگی فردی و اجتماعی ایجاد کند .
در حقیقت به زبان ساده تر
زندگی را در تمام ابعاد برای فرد سخت و دشوار کرده
همچنین درد و رنج روانی برای فرد به همراه خواهد داشت.
اما اضطراب فقط به شکل روانی در فرد تاثیر نمی گذارد ، بلکه
حتی از نظر جسمی نیز فرد را دچار مشکل می کند .
علایمی مانند:
افزایش ضربان قلب ،ضعف شدید عضلانی و کم تحرکی در فرد ،عرق کردن زیاد،
مشکلات پوستی ناشی از اضطراب بخشی از این مشکلات هستند .
دقت داشته باشید که
اضطراب در مراحل اولیه به شکلی خاموش و مبهم در روح و روان فرد شکل گرفته
سپس شروع به تغذیه از منابع سالم و پاک روان فرد می کند .
رفته رفته در تمام جوانب روانی فرد رخنه کرده ،
در نهایت به شکلی قدرتمند در جسم و ظاهر فرد نیز بروز می کند.
و اما برای پیشگیری از رشد و وسعت گرفتن این دشمن خاموش چه می توان کرد ؟؟؟
به بیانی ساده تر ، چطور می توان جلو پیشرفت این دشمن خاموش و قدرتمند شدنش را گرفت؟؟
چطور با او جنگید و از ورود آن به شکل مخرب جلوگیری کرد؟؟؟؟
اگر تا به حال نسبت به این دشمن آگاهی نداشتیم و متاسفانه تا حدودی او بر ما چیره شده باشد آیا می توان بر او غلبه کرد؟؟؟؟،
آیا می توان مشکلات ناشی از اضطراب را متوقف کرد یا فقط می توان سرعت پیشرفت اورا کم کرد؟؟؟؟
هنر درمانی می تواند پاسخ مثبتی برای تمام این سوالات باشد.
شاید کمی این جمله عجیب یا کلیشه ای به نظر برسد که واقعا می توان با هنر در مقابل چنین دشمن بزرگی ایستاد
اما جواب بله هست.
هنر درمانی و به خصوص نقاشی درمانی به عنوان زیر مجموعه ای از هنر درمانی، می تواند قدرتمند ترین صلاح شما در مقابله با اضطراب باشد.
نقاشی درمانی با اضطراب ما چه می کند؟
در نقاشی درمانی( paint therapy )فرد فرصتی میابد که خود را از ممنوعیت ها رها سازد و همین امر باعث می شود به شکلی ناخود آگاه فرد در مورد دلهره ها و تنش های ذهنی خود صحبت کند و یا آنها را به تصویر بکشد.
بدین شکل فرد و هنر درمانگر می توانند از سر منشا اضطراب فرد که به دلایل مبهمی ایجاد شده آگاهی پیدا کنند و به کمک نقاشی و تاثیرات مثبت آن که از روش های اصولی و حرفه ای ناشی می شود استفاده کنند تا فرد مورد نظر برای مقابله با اضطراب آماده شود.
تاثیر هنر درمانی(art thrapy) و نقاشی درمانی سالها و بارها توسط محققین مورد بررسی قرار گرفته است و نتایج مطلوب و مفیدی مبنی بر تاثیر نقاشی درمانی بر کاهش میزان اضطراب تایید شده است.
به خصوص در مورد تاثیر نقاشی درمانی بر کنترل و کاهش اضطراب دانش آموزان مطالعاتی انجام شده که اثبات می کند جدا از معدل و شرایط مالی خانوادگی کودکان ، نقاشی درمانی می تواند روشی بسیار موثر در کاهش اضطراب دانش آموزان باشد
و همچنین به کمک نقاشی درمانی تا حدودی مشکلات جسمانی کودکان را نیز می توان بهبود بخشید و این خبری بسیار خوشحال کننده است.چرا که می توان بدون دارو های شیمیایی و یا با حداقل دارو های پر عوارض شیمیایی در جهت بهبود مشکلات جسمی و روانی فرد قدم برداشت .
اما نقاشی درمانی برای بزرگسالان چطور عمل می کند؟
آیا برای افراد در سنین بالا و دارای نماد های عینی مشکلات ناشی از اضطراب نیز نقاشی درمانی می تواند کمک کننده باشد ؟؟؟
این درست است که در بزرگسالان اثرات هنر درمانی کمی دیرتر قابل مشاهده خواهد بود اما جواب این سوالات در هر صورت با قطعیت بله است.
چرا که جتی بزرگسالان نیز در هنگام نقاشی کردن ، از تمامی قسمت های مغز خود باید استفاده کنند و تمام قسمت ها تمرکز خود را بر نقاشی می گذارند.
بنابراین ذهن کاملا آماده تخلیه بار منفی و پاکسازی می شود و در این هنگام یک هنر درمانگر ماهر می تواند به راحتی فرد را وارد بخش های درونی تر ذهن و رسیدن به آگاهی نسبت به خود کند ، از این رو می توان در مراحل بعد در جهت بهبود وضعیت جسمی و روانی فرد قدم برداشت.
هنر درمانی در حقیقت همان مسیر روان کاوی است که به شکلی زیبا تر و البته تاثیر گذار تر اجرا می شود.
و از این جهت که در پرویه هنر درمانی الزامی برای گفتگو لفظی نیست ، افراد بیشتری می توانند از این روش درمانی بهره ببرند.
همان طور که خود شما بر این موضوع واقف هستید ، استفاده از قوه بینایی تاثیر مطالب رو در افراد چندین برابر می کند.
به همین دلیل است که سرمایه گذاری های فراوانی بر تبلیغات بصری انجام می شود.
در واقع تولید کنندگان با تبلیغ محصول به شکل بصری فرد را درگیر خرید محصولشان می کنند.
همین اتفاق به شکلی زیباتر در نقاشی درمانی اتفاق می افتد.
زمانی که فرد شروع به تصویر کشیدن احساسات و درونیات خود می کند بدون بیان کلمه ای سفر به لایه های درونی ذهن آغاز شده و رفته رفته حتی احساسات و حالاتی را از خود به تصویر می کشد که شاید خودش تا به آن لحظه از آنها اطلاعی نداشته است.
وقتی منشا اضطراب فرد مشخص می شود هنر درمانگر به راحتی می تواند فرد را در جهت بهبودی کمک رسانی کند.
از جهتی دیگر همزمان اعضا بدن درگیر ترسیم هستند و این فرآیند باعث ارتباط قسمت های مختلف مغز با اعضا بدن شده و منشا بسیاری از مشکلات جسمی نمایان می شوند.
حتی در مراحل بعد در جهت بهبود سلامت جسمی فرد نیز می توان از نقاشی درمانی استفاده کرد.
https://yousefzadeh-art.com/%d9%86%d9%82%d8%a7%d8%b4%db%8c-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c/
من فکر نمی کنم راهی زیباتر از این برای درمان وجود داشته باشد.
شما کدام روش را ترجیح می دهید؟ نقاشی درمانی ؟ یا طعم تلخ دارو های پر عوارض ؟؟؟